De vrouw van 77

Door Morax op woensdag 8 september 2010 23:20 - Reacties (20)
Categorie: Algemeen, Views: 3.290

Afgelopen maandagavond liep ik vanaf het metrostation Spijkenisse Akkers in mijn eentje naar huis. Het was rond 22:00 uur, en het was een lekkere avond: niet te koud, niet te warm. In gedachten loop ik onder de metrolijn door richting huis, wanneer ik verderop iemand zie lopen. Het blijkt te gaan om een kleine, oude dame. Ze leek van Indische afkomst te zijn en ze was werkelijk straalbezopen.

Ik hoef hoop ik niet uit te leggen hoe ik kon zien dat ze straalbezopen was. Ze kon amper twee stappen zetten zonder onderuit te gaan. Eerst tegen het hek aan de linkerkant. Vervolgens komt ze met moeite weer overeind om vervolgens weer om te vallen. Ik besluit naar haar toe te lopen om eens te vragen hoe het gaat. Terwijl ik dichterbij kom zie ik dat haar halve broek zeiknat is: haar behoefte om naar de WC te gaan is schijnbaar al geen behoefte meer.

Ze ligt op haar rug wanneer ik naast haar sta, en ik vraag haar of het gaat en of ze hulp nodig heeft. Het duurt even voor ze doorheeft dat er iemand naast haar staat en wat haar gevraagd wordt, maar uiteindelijk antwoord ze (in het Engels) dat ze teveel gedronken heeft en naar huis probeert te komen. Toevallig had ik die conclusie zelf al getrokken, maar gelukkig was ze in ieder geval dusdanig bij kennis dat ze nog een beetje doorhad wat er om haar heen gebeurde.

Omdat ik er geen vertrouwen in had dat deze dronken dame in goede gezondheid thuis zou gaan komen in haar eentje, besloot ik de politie te bellen. Helaas had ik net deze keer besloten mijn telefoon thuis te laten liggen, dus wenkte ik twee meiden mijn kant op die op gepaste afstand de situatie stonden te bekijken. Gelukkig waren ze dapper genoeg om dichterbij te komen en ook nog eens zo aardig om even een telefoon te lenen zodat ik de politie kon bellen.

Ik belde naar 0900-8844, en legde de situatie uit, waarop de telefoniste besloot mij door te verbinden naar de meldkamer van Spijkenisse. Daar deed ik vervolgens nogmaals mijn verhaal, waarna ik te horen kreeg dat er een wagen onze kant op gestuurd werd. Na het telefoontje zag ik dat onze jolige jannie weer wilde gaan lopen, waarop ik besloot haar met zachte hand weer naar de grond te begeleiden om te wachten op de politie.

Je hoort vaak negatieve verhalen over de politie, maar bij deze een keer een positief verhaal: Na 10 à 15 minuten kwam er een politiebus onze kant op gereden. De twee agenten groetten ons vriendelijk en vroegen onze omvallende oma naar haar adres. Zo rond de 4de keer vragen begreep ze eindelijk de vraag, en gaf ze haar adres.

Na haar adres gegeven te hebben, begeleidden de twee agenten haar de bus in. Na een paar keer steken om te kunnen keren stonden ze op het punt weg te rijden, toen de bus plots weer tot stilstand kwam. Eén van de agenten draaide een raampje open en zei "Ik moet jullie namens haar bedanken voor de hulp, en ze zegt dat ze heel veel van jullie houdt!". Vervolgens ging het raampje dicht, en werd het dronken dropje (neem ik aan) naar huis gebracht.

Al met al een wat vreemde situatie, maar wel één die me na afloop een goed gevoel bezorgde. Ik kon het simpelweg niet over mijn hart verkrijgen deze dame aan haar lot over te laten. Voor hetzelfde geldt valt ze heel lelijk of overkomt haar iets ernstigs in die staat. Tevens hulde voor de politie, die me goed te woord stond en snel ter plaatse waren! Dat mag ook wel eens gezegd worden :-)

Als laatste wil ik een kleine oproep doen aan iedereen die dit leest: Zie je iemand die mogelijk hulp nodig heeft? Loop er alsjeblieft niet met een grote boog omheen, en vraag die persoon of hij/zij hulp nodig heeft of kijk op zijn minste even of alles goed gaat. Kleine moeite, grote deugd!